Erik Erikson Psiko-sosyal gelişim evrelerini sekiz başlıkta inceler. Bunlardan birisi de 30-60 yaş aralığının ele alındığı 'Üretkenliğe Karşı Durağanlık' evresidir. Erikson üretkenliği, gelecek nesilleri kurmak ve onları yönlendirmek için olgun bir çağdaki arzu olarak tanımlar. Yaşadığımız her an, gelişmeye ve deneyimleyerek tecrübe kazanmaya devam ederiz. Kişisel olgunluğa erişme döneminde geleceğimizi planlayarak doğru bir yol haritası oluşturamazsak durağanlık dönemi yaşarız. Durağanlık döneminde karamsar düşünceler ve çevreye karşı isteksizlik bize eşlik eder. Bu nedenle 40’lı yaşlardan sonra hayatımız ile ilgili kararlar alırken kendimizi tanımak, ilgi, yetenek, ihtiyaç ve isteklerimizi belirlemiş olmak önemli bir ölçüttür.

40’lı yaşlar sonrası bireylerin toplum üzerindeki etkisi artar ve bununla birlikte toplumunda bireylerden talepleri artar. Farklı çağlarda karşılaşılan sorunlar ve çözüm yolları farklılık gösterir. Neugarten yetişkinler için belirlenen özelliklerin zamanla değişeceğini ve net bir tanım yapmanın zor olduğunu belirtir.

Yetişkinlikteki gelişimde biyolojik zamanlı değişmelerin çok fazla dikkate alındığını, buna karşın sosyal zamanlı değişmelerin ihmal edildiğini vurgular. Emekli olma ve çalışma hayatından çekilme yaşları bu döneme denk gelir. Özellikle üretkenliğimizi bu nedenle arttırmaya devam etmek için belli rutinler edinmemiz gerekir. Bu rutinler sağlıklı beslenme, düzenli egzersiz ve hobilerden oluşmalıdır.

İyi planlanmış bir gelişim evresinde kişi kendisi ve çevresi için yaratıcılığını üretkenlikle taçlandırabilir. Çevremize umut ve sevgi ile baktığımızda, her yaşta üretkenlik duygusunu yaşar ve yaşatırız. Üretmek özgürlüğe giden yolun yapıtaşlarını oluşturur.

Üretmek istediğiniz her ne varsa ertelemeden uygulamaya başlayın.